Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookie z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Więcej informacji można znaleźć w polityce cookies    Zamknij

Cele hodowlane

by admin
Kto chce hodować gołębie musi określić swoje oczekiwania lub wyznaczyć cele hodowlane. Są też hodowcy, których zadowala to co przyroda daje im sama z siebie. Nauka o dziedziczności pozwala na więcej, można zastosować w praktyce pewne reguły dziedziczenia i z góry określić cechy przyszłego potomstwa skojarzonej przez Nas pary. Genetyka pozwala również zastosowanie rachunku prawdopodobieństwa - pozwala utrwalić wiele cech przez hodowlę w czystości rasy, hodowlę na linię, czy hodowlę wsobną. W hodowanych od dawna rasach znaczna część zbliża się do ideału określonego jako cel hodowlany. W praktyce hodowlanej często kojarzymy ze sobą najlepszego samca z najlepszą samicą. Istnieje prawdopodobieństwo, że potomstwo takiej pary odziedziczy po rodzicach pierwszorzędne cechy - nie zawsze tak bywa. Pośród gołębi istnieją prawdziwe "asy", których kojarzenie z różnuymi partnerami nigdy nie daje spodziewanych rezultatów. Z drugiej strony bywają pary rodziców gorsze jakościowo, których potomstwo jest zawsze zankomite - taka niepewność nie ułatwia hodowli, ale czyni ją bardziej pasjonującą.

Kiedy ograniczać hodowlę wsobną

by admin
Kiedy dysponujemy gołębiem "asem", który ma wszystkie cechy danej rasy, to często nadużywamy go jako rozpłodowca w Naszej hodowli. W ciągu kilku lat pojawiają się negatywne skutki zbyt intensywnej hodowli wsobnej, w której często kojarzymy zbyt bliskich sobie krewniaków. Następuje m. in: utrata wagi w kolejnych pokoleniach, niechęć do lęgu, bezpłodność i kłopoty z wychowem młodych. Uchronić nas może przed tym zachowanie różnych linii pokrewieństwa. Ostatecznym środkiem pozostaje skrzyżowanie z odpowiednim gołębiem podobnej rasy. Zastrzyk świeżej krwi powoduje, że wszyskie niepożądane zjawiska znikają. Następnym krokiem będzie ponowne wyhodowanie ptaków o wymaganych cechach rasowych.

Hodowla z cechami recesywnymi

by admin
Fenotypy recesywne zawsze są dzidziczone czysto. Gdyby cecha recesywna nie była odziedziczona na drodze dziedziczenia czystego wtedy nie pojawiła by się u ptaka, bo zostałeby przysłonięta cechą dominującą. Kiedy hodujemy tylko gołębie z cechami recesywnymi, np tylko recesywne czerwone to , jeśli chodzi o umaszczenie, nie powinniśmy przeżyć żadnej niespodzianki - w każdym razie nie tego, że któreś z młodych będzie miało inny kolor, różnice mogą jedynie dotyczyć intensywności barw. W przypadki recesywnych czerwonych, czerwień u poszczególnych osobników może ulec tak mocnemu rozjaśnieniu, że powinniśmy je określić jako "żółte". Obecny u wielu ras brązowy jest niczym innym jak rozjaśnionym czarnym. Często widać silne rozjaśnienia u gołębi czerwonych nakrapianych. Zbyt intensywnego rozjaśnienia możemy uniknąć gdy kojarzymy nasze ptaki z gołębiami o intensywnej barwie.

Hodowla z cechami dominującymi

gołębiarz
Kolorowe niespodzianki mogą nam się przytrafić, kiedy hodujemy gołębie z dominującymi kolorami. Zakładając że stado gołębi niebieskich pasiastych rozmnaża się wyłącznie między sobą można załóżyć że całe potomstwo będzie tak samo umaszczone, jednak tak być nie musi. Wśród młodych nigdy nie pojawiają się ptaki nakrapiane ponieważ ta cecha dominuje nad cechą "niebieskiego pasiastego", co oznacza że w stadzie nie było gołębi ze skłonnością do wystąpienia tej cechy. Mogą pojawić się gołębie z umszczeniem recesywnym czerwonym. Może tak się znaleźć kiedy nawet jeden tylko gołąb niebieski pasiasty ze stada pierwotnego miał rodziców o umaszczeniu niebieskim i recesywnym czerwonym - On sam jest niebieski pasiasty, ale kolor niebieski jest dominujący w stosunku do recesywnego czerwonego.
Jeśli takiego gołębia skojarzymy z dziedziczącym czysto niebieskim pasiastym, potomstwo może również dziedziczyć czysto tę cechę, lecz w jednej czwartej będą to gołębie dziedziczące na drodze dziedziczenia mieszanego z ukrytą skłonnością do recesywnej czerwieni.
Kiedy w naszym stadzie skojarzymy dwa gołębie niebeiskie pasiaste, dziedziczące na drodze dziedzictwa mieszanego z ukrytą skłonnością do recesywnej czerwieni, to zgodnie z regułą podziału skłonności, ze skojarzenia dwóch pasiastych niebieskich gołębi na świat przyjdzie gołąb o upierzeniu recesywnym czerwonym. To samo może się wydarzyć, gdy jeden gołąb z wyjściowej pary ma inną recesywną skłonność odziedziczoną po jednym z rodziców - może to być np kolor oczu. Skłonność do jasnego perłowego oka jest recesywna.Kiedy jeden gołąb w naszym stadzie ma taką cechę, to może się zdarzyć, że w którymś z następnych pokoleń znowu pojawi się młode o perłowych oczach. W podobny sposób dziedziczeniu podlegają koronki i kaptury. Może się zdarzyć, że w stadzie gładkogłowych gołębi pojawi się gołąb z kapturem, gdy jeden z rozpłodowców przekaże tę recesywną cechę dwóm swoim potomkom różnej płci. Gdy skojarzą się one ze sobą, jedno z młodych może znów mieć na głowie kaptur, niewykluczone że taka sytuacja powtórzy się, jeśli jedno z tych młodych skojarzymy z jego rodzicem. Inne recesywne cechy to np białe paski, gładkie nogi, tarcze skrzydeł bez rysunku i kryzy na szyjach - te cechy kryją się za cechami dominującymi. Nierzadko nie mamy pojęcia o ich istnieniu, a nagle pojawiają się w stadzie. Wtedy hodowcy często sądzą, że gołębica została zapłodniona przez obcego gołębia, kiedy przebywała poza macierzystym gołębnikiem. W rzeczywistości chodzi tu o naturalny proces, którym sterują obowiązujące powszechnie prawa dziedziczenia. Licznych cech ilościowych nie da się jednoznacznie zdefiniować np masy ciała, wysokości, długości, nachylenia i rozstawu dzioba, nóg, skrzydeł, ogona i szyi. Warianty układają się stopniowo, przy czym jedne cechy harmonizują z innymi bez zakłóceń, inne pozostają ze sobą w dysharmonii, co może się odbijać na ogólnej ocenie wartości gołębia. Duzo tych cech mierzymy kompleksowo lub w odniesieniu do konkretnych części ciała - to sprawia, że hodowla może być urozmaicona.