Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookie z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Więcej informacji można znaleźć w polityce cookies    Zamknij

Ryś polski

by admin
Ryś polski - rodzinna rasa gołębi zaliczana do gołębi mięsnych, rozpowszechniona w XIX wieku. Rasa powstała w wyniku krzyżowania białogłowego gołębia cętkowanego z garłaczami śląskimi. Po raz pierwszy pokazana w Niemczech na wystawie w 1881 roku. Mają średnią zdolność lotową, żerują dodkonale na pobliskich polach. Są płodne i troskliwe. Od jednej pary hodowlanej - od wiosny do później jesieni - odchowuje się do 14 młodych, w ciepłych gołębnikach samice niosą się przez całą zimę, w wieku 4 tygodni ważą 500-600g. Ubarwienie na skrzydłach przypomina białą łuskę w skutek czarno-niebiesko-żółtego obrzeżenia jasnych piór. Na normalnie ułóżonych skrzydłach są dwa białe pasy, lotki białe lub ciemne. Głowa duża z wypukłym wysokim czołem, tęczówki czerwonopomarańczowe, obwódki oczne wąskie. Dziób mocny, średniej długości, ciemny lub jasny, woskówki małe. Szyja krótka, szeroka wypukła pierś, skrzydła krótkie, nogi rozstawione szeroko. Rasa rozpowszechnona w krajach europejskich, nadaje się do krzyżowania z innym rasami mięsnymi. W Polsce hodowane w Szczepanowie, Poznaniu, Bydgoszczy, Sulechowie.

Rasy gołębi mięsnych
Przetłumacz na angielski  chiński