Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookie z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Więcej informacji można znaleźć w polityce cookies    Zamknij

Udomowienie gołębia dzikiego

by admin
Około 10 tys lat temu w relacjach ludzi ze zwierzętami nastąpiła jakościowa zmiana - zwierzeta przestały być tylko obiektem polowań. W miarę upływu czasu zwierzęta były już nie tylko źródłem pożywienia ale wykorzytywano ich futra, pióra i kości, większe z nich zaprzęgnięto do pracy. Gołębie hodowano głownie dla mięsa, najistotniejszym faktem w udomowieniu było to że człowiek świadomie zaczął dobierać zwierzęta rozpłodowe ze względu na: łatwość oswajania, wielkość ciała, kształt kolor czy wygląd zewnętrzny. Do ptaków trzymanych dziś jako zwierzęta domowe lub użytkowe należą kury, gęsi, kaczki, przepiórki, gołębie, pawie, perliczki, strusie i indyki.

Od gołębia skalnego do domowego

by admin
Wszystkie dzisiejsze rasy lotnych gołębi domowych wywodza się (z wyjątkiem jednej) od wspólnego przodka - gołębia skalnego (Columbia livia). Wyjątek stanowią synogarlice, należące do rodzaju Streptopelia. Znanych jest 10 różnych ras gołębi skalnych - wszystkie są do siebie podobne, na terenach gdzie wsytępują łączą się często w pary. Gołębie skalne są mniejsze niż większość ras gołębi domowych - ważą maksymalnie 300g. Występują głownie w krajach śródziemnomorskich, a także w północnej Afryce po Senegal i Ghanę. Żyją na kontynencie azjatyckim jak też w Azji Mniejszej, Turkiestenie, Indiach, na Sri Lance, w Korei i Chinach. Na północy Europy siedliska te odmiany są na Wyspach Owczych, w Szkocji i Irlandii. Wszystkie gołębie skalne mają niebeiskoszare ubarwienie. Na powierzchni ramieniowej części skrzydeł mają dwa podłużne czarne pasy, czarny pasek znajduję się rownież na koncu ogona. Występują w ciemnieszych i jaśniejszych wariantach podstawowej barwy z białym lub cimnym kuprem. Najciemniejsza rasa żyje w Afryce Zachodniej. Ma biały kuper i czerwoną tęczówkę oka. Większość nasszych gołębi skalnych pochodzi z Włoch oraz Dalmacji - ich potomstwo hodowane w wolierach łatwo się oswaja, można je bez problemów krzyżować z gołębiami domowymi.

Rodzime gołębie dzikie

by admin
W pónocnej Europie występują liczne gatunki gołębi dzikich - nektóre od tysiącleci , inne od kilkudziesięciu lat. Nie da się ich krzyżować z naszymi gołebiami domowymi.

Gołębie grzywacze Gołębie grzywacze (Columbia palumbus) - wielkie ich stada można podziwiać na niebie jesienią i zimą w porach przelotów - są nieco większe niż gołębie skalne. Ich waga dochodzi do 500g. Rozpoznawane są dzięki białym plamom na bokach szyi i czerwonym dziobom zakoncoznym żółtym szpikulcem. Grzywacze były bardzo płochliwe i występowały tylko w lasach, teraz przyzyczaily się do miast i budują gnaizda na drzewach, nawet przy arteliach miejskich.

Gołębie siniaki Gołąb siniak (Columbia ocenas) - rzadko spotykany u Nas - to prawdziwy ptak wędrowny, który na okres lęgowy przylatuje w marcu, a we wrześniu wraca na południe. Spotyka się go w rejonie śródziemnomorskim, na Zachodniej Syberii i w Turkiestanie. Są mniejsze niż gołębie skalne - waga doroslych osobników nie przekracza 250-300g. Nie budują gniazd, do wylęgu wykorzystują najczęściej dziuple. W wolierach lęgną się bez problemów - odporne na zimowe chlody i łatwe w pielęgnacji

Turkawki, synogarlice i sierpówki Gołąbie te występują w Europie i należą do rodzaju Streptopelia liczącego co najmniej 16 gatunków, ich ojczyzną są obszary środkowej i południowej Europy, Azji (aż do Mongolii) i pólnocnej Afryki. W pólnocnych Niemczech i Skandynawii występują tylko sierpówki, w Polsce turkawki i sierpówki.
Turkawki to ptaki wędrowne, które przylatują na tereny lęgowe na początlku maja a we wrześniu wracają na południe. Na wolności w Europie Środkowej wyprowadzają jedne lęg w lecie, trzymane w wolierach mogą lęgnąć się wielokrotnie. Cechy charakterystyczne to: ciemne prążki na szyi i plamki na jej bokach, osiągają ciężar ok 160g. Chów w wolierach nie sprawia kłopotów. Turkawki wysiadują jaja tylko przez 14 dni, już po 2 tygodniach młode opuszczają gniazdo lecz nie potrafią jeszcze latać.
Synogarlice zostały udomowione kilkaset lub kilka tysięcy lat temu. Hodowano je początkowo w południowej Arabii lub w Indiach. Ptaki lęgną się nawet w małych klatkach, co sprawia że ich hodowla jest prosta, upierzenie może mieć różne kolory
Sierpówki (Streptopelia decaocto) występują głównie w Indiach, Birmie, Korei i północnych Chinach, W pierwszej połowie ubiegłego stulecia dostały się na Bałkany, kilkadziesiąt lat później skolonizowały całą Europę az po Skandynawię. Ciężąr ciała waha się od 200 do 250g

Wspólne cechy gołębiowatych

by admin
Gołąb przyjmuje pożywienie chwytając je dziobem lub obdziobująć kawałki od większej całości Gołębie które nigdy nie latają nigdy nie grzebią pazurkami w ziemi. Sposób picia gołębi różni się w zancznymn stopniu od sposobu picia innych ptaków. Prawie wszytkie gołębie najwpierw jedzą a potem popijają - zanurzając dziób w wodzie i zasysają ją nie podnosząc głowy.
Wszytkie gołębie lubią się kąpać, przyjmują przy tym podobne pozy i wykonują podobne ruchy. Gdy pada kładą się na jednym boku, prostują górne skrzydło i stroszą pióra, do kąpilei w wodzie wyszukują najpierw miejsce o możliwie płaskiej powierzchni. Robią kilka próbnych dziobnięć , stroszą pióra i zanurzają glowę i szyję w wodzie, bijąc przy tym gwałtownie skrzydłami - czynności te powtarzają wielokrotnie. Po kąpieli gołąb "wytrzepuje" nadmaiar wody szybkimi ruchami skrzydeł, a pióra suszy na słońcu, następnie intensywnie je czyści. Inną wspólną cechą jest upodobanie do kąpieli słonecznych. Wszytkie gołębie domowe można kojarzyć w pary, jeśli tylko rozmnażaniu nie stoją na przeszkodzie zbyt duże różnice w wielkości ciała.

Gołębie domowe

by admin
Na świecie jest ponad 500 ras gołębi domowych, których wspólnym przodkiem jest gołąb skalny, różnią się od siebie względem kształtu, koloru, cech charakteru. W Niemczech znanych jest około 300 ras z czego 268 oficjalnie uznanych przez organizacje hodowców(w Polsce zatwierdzonych do wystaw jest 355 ras ), w stosunku do kolejnych toczy się postępowanie o ich oficjalne uznanie z godnie z obowiązującymi przepisami.
Cechą wspólną wszytkich gołębi jest przywiązanie do gołębnika, kiedy je wypuszczamy najczęściej oblatują go zataczając mniejsze lub większe kręgi - zawsze wracają po to by zaspokoić pragnienie, najeść się, odpocząć, wyspać lub wysiadywać jaja